6-19 Augustus : Eindeloos wachten….

Elke dag opnieuw, hier in het mooie zuiden van Spanje, maken we berekeningen over de tijd die ons nog rest en wat we daarbinnen kunnen doen: “ als we overmorgen de moto’s hebben kunnen we via Madrid visa’s krijgen voor Algerije, dan kunnen we die dag de ferry naar Marokko nemen, zoveel rijdagen, zoveel keer kamperen… dan hebben we nog 9 dagen om te werken. Dat valt nog mee!” De volgende dag checken onze mail nogmaals maar geen nieuws. Daags daarna…geen nieuws. We besluiten fors aan het werk te gaan met het editeren van de audio en met het plannen van ons najaar. Er is gigantisch veel werk aan de winkel en we gebruiken onze tijd hier beter zo productief mogelijk nu we niet mobiel zijn.  Nog een dag verder krijgen we wel nieuws: de douane wil alles checken wat in de container zit waarin ook onze moto’s zich bevinden. Dat gebeurt blijkbaar vaker met cargo uit Egypte. “Maar wanneer de cargo dan wordt vrijgegeven? Geen idee. Dat hangt nu af van de agenda van de douane controleurs. Kan nog een week duren” Nog een dag en nog een.. Nieuwe berekeningen. We voelen het aan ons water: geen Algerije, geen Tunesië, geen Italiaanse eilanden. Nog een dag zonder nieuws. Zoveel rijdagen, zoveel dagen over, die dag op de ferry, alleen werken in het noorden van Marokko, rest ons 4 dagen om te werken… Mail checken, geen nieuws. We werken door en door, spenderen urenlang achter ons klein computertje dat al serieus begint te protesteren na 4 maanden onderweg door weer, wind en woestijn. Weer twee dagen verder. Het begint te dagen… we zullen alle zuidelijkere landen moeten schrappen wegens compleet tijdsgebrek. Als we niet voldoende tijd hebben om degelijk werk te verrichten heeft het geen enkele zin om van hier in Andalusië naar Barcelona en weer helemaal zuidwaarts te keren. We zijn er helemaal van de kaart door.
Maar we laten het er niet bij. Niets zegt ons dat we niet kunnen terugkeren in het najaar om verder te werken. Plus, op die manier kunnen we al onze ervaringen op een rijtje zetten, overdenken en alle ‘dat hadden we beter zo of zo gedaan’ meteen in de praktijk omzetten. Zo kunnen we kijken of we daadwerkelijk efficiënter te werk kunnen gaan en daardoor betere resultaten kunnen oogsten! We bekijken meteen onze agenda’s en prikken een periode.
Weer een dag verder is er eindelijk nieuws! Na het weekend kunnen we mits betaling van de havenkosten onze moto’s ophalen. Yes! Ons gejuich duurt echter niet land als we de bijzonder gepeperde rekening voorgeschoteld krijgen. Het ophalen van de moto’s kost ons meer dan de prijs van één van onze moto’s.  Slotbalans van ons plan om de moto’s te verschepen en zo het veel te dure Libië over te slaan: volledig kaalgeplukt in tijd en geld, volledig.
Maar we hebben rond de 250 liedjes, massa’s plannen en nog meer dromen.. Telkens we enkele liedjes laten horen aan mensen die benieuwd zijn naar wat we doen, worden we zelf gelukkig en hebben we zin in meer van dit. Het noorden en oosten van Europa op dezelfde manier aanpakken, of grondig werk doen in één of enkele landen? Verder van huis gaan? Dichter bij huis blijven? Nu we weten dat Belgie echt wel snel dichterbij komt krijgen we erg veel zin in het Vlaamse luik van ons veldwerk.
“Op een reis als deze moet je flexibel kunnen zijn”, werd ons zo vaak meegegeven. Laat ons nu net daarmee geen enkel probleem hebben!

Terug naar het overzicht