24-28 juli : Stagnatie
Ons logement in Barcelona is niet meer houdbaar. Ons budget laat het niet toe hier op hotel te blijven. We besluiten naar La Escala te trekken waar we bij familie kunnen verblijven in afwachting van de aankomst van de moto’s.
Momenteel wringt alles. We hebben geen zin te blijven hangen en niet te werken. We zien elke dag ons timing verder in het gedrang komen. Nog een paar dagen en we kunnen weer doorrijden. Dat geeft vooruitzichten. We kijken uit naar benzinepompen, vreemde thee, nachten slecht slapen, falafel langs de weg en vreemde ontmoetingen. Niet dat Spanje slecht is, integendeel, maar we voelen ons schuldig bij elke dag dat we niet onderweg kunnen zijn.
Twee dagen voor aankomst van de motos bellen we naar het kantoor in Barcelona die de papieren zullen regelen van de aankomst. Ze weten echter van niets. ‘ Que barco?, El Susan Borchard? No, no ha llegado. Es en Alexandria!’. Het schip blijkt nog niet vertrokken te zijn. Het schip blijkt zelfs nog niet eens geladen te zijn. Onze moto’s staan nog ergens op een kade in Egypte terwijl wij denken dat ze al twee weken op zee zitten. De bevestiging van het Egyptisch bedrijf over het vertrek van het schip bleek waardeloos. De moto’s worden 4 augustus geladen in Alexandrië en komen ten vroegste 7 augustus aan in Barcelona!
Dit wil zeggen…de beloofde drie dagen transittijd van Egypte naar Spanje zijn er ondertussen al drie weken geworden en zullen bij vertrek tegen de maand lopen. Egypte blijft ons precies ongeluk brengen.
We zijn niet om aan te spreken en beginnen te rekenen en te plannen. We kunnen nog een paar dagen in La escala brengen en nadien hebben we ook daar geen verblijf meer. De tent is ook geen optie want die staat ook op de kade van Alexandrië.
We zijn genoodzaakt in Spanje te blijven tot minstens 9 augustus. Dit wil zeggen dat we Algerije, Tunesië, de Italiaanse eilanden én een stuk Frankrijk zullen moeten schrappen. We zitten in zak en as en hangen rond, nadenkend over hoe we onze tijd goed kunnen gebruiken. Ons reisgerief was voorzien op 5 dagen, de tijd die oorspronkelijk nodig was om op de moto’s te wachten na onze vlucht uit Egypte. Al de rest staat ergens op een kade in Egypte.
