23 juli : De eerste trol….
Vandaag krijgen te horen dat de moto’s pas 30 juli in Barcelona zullen aankomen. Weer een week later dan gepland. Onze planning van de komende weken komt heel erg in het gedrang en we voelen ons even moedeloos. Tot hier toe was geen van de beloften over het transport waar. Het reistempo is eruit, de financiën gekelderd door Egypte en het geplande schema wordt hoe langer hoe minder haalbaar. We dwalen een beetje doelloos door de stad op zoek naar muziekscholen, crèches, conservatoria,…alles is natuurlijk gesloten.
Gelukkig loopt er een telefoontje binnen dat we tegen de middag kunnen opnemen. Oef. Liedjes.
Liedjes geven ons telkens weer moed om verder te gaan, ongeacht ons budget of planning.
We mogen naar het oosten van de stad en komen weer aan de rand van Gracia uit. Ons favoriete plek ondertussen. XXX opent lachend de deur met een grote, dikke baby op haar arm. Ze mixt Spaans, Catalaans en Frans tot een schattige maar verstaanbare taal. Ze duwt verontschuldigend speeltjes aan de kant zoals jonge moeders altijd doen, en plaatst een ventilator in de woonkamer. De 12kg dikke baby wordt ernaast gezet en koekjes toegestopt. Het zingen kan beginnen.
We krijgen leuke liedjes. Catalaans, Spaans, een telefoontje met haar moeder, nog een liedje, een telefoontje met haar vriendinnen die we later op de dag mogen bevragen.
Elke donderdag komen ze immers met een aantal moeders samen in het park om te praten, vergezeld van de kinderwagen en een baby die even oud is. Ze leerden elkaar kennen tijdens de zwangerschap en delen baby, frisdrank en park met elkaar nu.
We krijgen Spaans, Mexicaans en zelfs een Noors liedje met een trol in de hoofdrol. We zijn dadelijk geprikkeld voor een volgende opnameronde in het Noorden van Europa….
