20 april ; Brescia
Brescia, 20 april
km afgelegd
Pas als we wakker worden zien we hoe mooi de omgeving is. Tirol, baby!
Als de tijd niet drong en dit een Middellands Zeegebied was, zouden we zo de dame achter de kofie-toog naar slaapliedjes vragen.
We zijn moe, niet veel geslapen door de kou, geen tijd om deftig te wassen, geen tijd om uitgebreid te ontbijten.
Maar stipt volgens plan, om 13 u, arriveren we in het restaurant waar we kennismaken met Elena, een vrouw van 54 met kennis van slaapliedjes uit de streek. Brescia, we made it! Meteen krijgen we ook een bord pasta en een glas eerlijke tafelwijn voorgeschoteld. Elena vertelt honderduit: over onderzoek dat zij reeds deed over slaapliedjes en de maatschappelijke verschillen die in de tekst sijpelen. Ze zingt, wij eten. Wij vragen, zij verteld. Over de lupo negro; over de vriendelijk heks, de ‘befana’, ...
Armando, onze warme gastheer, heeft deze ontmoeting gepland. Hij laat ons kennismaken met alles wat eigen is aan Brescia, van de plaatselijke keuken tot het bizarre dialect. Hij is een bijzonder goed verteller. Hij heeft meteen ook alle collega’s opgetrommeld om deel te nemen aan het gesprek.
Onze eerste dag van daadwerkelijk opnames; buit: 6 liedjes.
Onze dag kan niet meer stuk. Als er dan nog eens een bijzondere lange douche en een feestmaal, gekookt door Armando en in het bijzijn van enkele van zijn vrienden op volgt, zijn we helemaal verkocht… een grappa sluit de dag af.
