20-24 augustus : Moto’s !!!!!!

De nachttrein van Malaga naar Barcelona is comfortabel en zorgt voor een paar uur slaap alvorens we de douanezone van Barcelona binnengaan. De moto’s staan nog steeds in hun kist in een ware-house in de haven. De (te groot gemaakte) kisten springen boven andere ladingen uit.

Wat men ons echter niet verteld had, was dat we ….moesten betalen om de kisten te openen en uit het warehouse te halen. Het openen van de kisten kost meer dan het maken. “Recyclagepremies”, zeggen ze. We vervloeken heel even de groene gedachte. De tweehonderd euro die gevraagd wordt kan er echt niet meer af. We houden voet bij stuk, we blijven uren wachten. Al het personeel van het warehouse wordt langzaamaan geïrriteerd door onze aanwezigheid. Onze koppigheid heeft echter effect.  Ze zakken de prijs tot honderdvijftig. “Nee, sorry, we hebben ze niet meer, jullie hebben al alles” zeggen we kwaad. Na in totaal zevenuur en half wachten, zagen, kwaad worden, aandringen….krijgen we de moto’s en moeten we niet betalen. We moeten wel zelf de kisten openbreken en het hout in containers smijten. Vinden we niet zo erg. Het grote kerstfeest doet deugd. Met koevoet en hamer breken we in. Eindelijk!

De rit door Frankrijk doet vreemd aan. We voelen dat we op de terugweg zijn. Het voelt niet zo leuk. We rijden traag, zo traag dat we er twee dagen over doen om van Spanje naar het Noorden te rijden.. We hebben drie nachten bijna niets geslapen. De nachttrein en twee keer tent in een ‘Aire’ heeft onze rug geen deugd gedaan…en toch genieten we van onze moto’s, de route, het wegrestaurant-eten en zo meer…
Om te pijn te verzachten houden we nog halt bij vrienden in Normandië voor we de grote terugtocht aanvatten.

Vandaag is het maandag 24 augustus. We hebben een dagrit naar Amiens voor de boeg waar we via via weer kunnen slapen. De dame verwacht ons straks. Morgen wacht ons België. We zitten beiden angstig op onze kamer hier. Kosovo, Bosnië, Albanië, Sinaï-woestijn….het lijkt allemaal minder angstaanjagend dan België momenteel.
Tot morgen mensen. Bedankt om met ons mee te reizen, maar weet, het avontuur is nog niet gedaan…

Terug naar het overzicht