18-19-20 juli : Culture shock

We logeren bij Nuria, een Spaanse kennis uit Gracia, in het oosten van Barcelona. Nuria vertelt ons dat op trouwen staat met een man uit Chile. Het is voor de papieren zegt ze en uit haar woorden maken we op dat ze niet gelukkig is met deze situatie. Ze kan ons wel helpen met liedjes. Zowel Catalaanse als Castillaanse. De eerste twee dagen blazen we uit in Barcelona en voelen we terug een acclimatisatieproces. Onze lichamen herstellen duidelijk ook van goed voedsel, lekker kraantjeswater en gaargekookte maaltijden. We hebben drie dagen nodig om te herstellen voelen we. Ondertussen schuimen we de stad af en zoeken we de eerste contacten al op. De methodiek die we hadden om scholen, conservatoria en crèches op te zoeken werkt natuurlijk niet meer omwille van de zomervakantie. Het is de foute maand om Barcelona te bezoeken. Het is juli, hoogseizoen, en de helft van West Europa hangt rond op de Ramblas. We zullen het moeten hebben van persoonlijke contacten en de via-via techniek die tot zo ver ook al zijn vruchten afwierp.
Onze rondvraag brengt ons in Gracie bij een sprookjeswinkel. Een kleine plaats waar één van Spanje’s gekendste sprookjesvertelsters haar kennis deelt met de wereld.  Er staan honderden sprookjesboeken, prentenboeken,…etc. Ze vraagt ons later terug te komen. Een vriendin van haar wil voor ons zingen en blijkt een grote voorvechtster te zijn van Catalunya. We kijken er naar uit.

Terug naar het overzicht