17 juli : Cairo - Barcelona - Cairo - Barcelona
We nemen ’s morgens vroeg afscheiden van mensen in het hotel waar we verblijven. De taxi is er al vroeg en brengt ons naar de nieuwe terminal van de luchthaven. Het is vrijdag en dus rustig op de baan. Zeker op dit uur. Cairo lijkt verlaten en vreemd.
De check-in verliep nog nooit zo vlot. Scheermesjes, eau-de-cologne, bussen zonnecrème, parfums, nagelknippers,…het is allemaal geen probleem. Alles in onze handbagage mag mee op het vliegtuig.
Het opstijgen gebeurt met de nodige schokken en we schrikken even op. Niet veel later –we vliegen al boven de zee- krijgen we de melding dat we terug moeten vliegen naar Caïro. We vloeken want we waren blij dat we op weg waren naar Spanje. Het blijkt een technisch effect te zijn en we moeten een ‘noodlanding’ maken. De crew van het vliegtuig is overdreven ‘nonchalant’ rustig maar we bemerken lichte gespannenheid tussen de lijnen door. We landen met schokken en piepen op een noodlandingsbaan aan de buitenzijde van het vliegveld. Brandweerwagens rijden met sirenes op ons af maar niets gebeurt. Het bleek minder erg te zijn dan gedacht. Het rubber van één van de wielen was er bij de opstijging afgekomen en het landingsstel bleek ook niet in orde. We worden uit het vliegtuig gehaald en brengen een aantal uur door in een wachtzaal. ’s Avonds krijgen we toch nog een vliegtuig
en geraken we in Barcelona. De eerste stop is de shop van de luchthaven voor twee frisse pinten uit blik.
We krijgen een lift van een Spaanse dame die mee op het vliegtuig zat. We vertellen natuurlijk waar we mee bezig zijn en de dame begint dadelijk te zingen in het midden van de luchthaven. Ze zal ons verder helpen in de loop van de week.
Barcelona voelt vreemd. We voelen een cultuurshock, ditmaal in de andere richting. We kijken op het vele vlees dat we zien. We hebben twee maand geen blote armen en benen gezien, laat staan andere vormen van toeristische kledij. Bovenop alles horen we dat er een nieuwe wet gelanceerd is in Barcelona waarbij naaktlopen in de stad toegelaten is. Dit alles tussen winkels waarin de geur van Jamon Serrrano en goede wijn de straten overheerst. Over contrast gesproken.
